Saturday, 7 August 2010

வாழ்க்கை

 

பாதையோரம்                                                  
கண்ணில் பட்டது
துடிதுடிக்கும் உடலோடு
வண்ணத்துப் பூச்சியொன்று.                                                

கனத்த மனதுடன்
கையில் ஏந்தியபடி
உட்கார்ந்திருந்தேன்                          
பசும்புற்கள் சூழ...

சாவின் வர்ணம்
சிறகுகளிலிருந்து
கைக்கு மாறியிருந்தது
சில நொடிகளில்.

9 comments:

கீதா இளங்கோவன் said...

//சாவின் வர்ணம்
சிறகுகளிலிருந்து
கைக்கு மாறியிருந்தது
சில நொடிகளில்.//
சிந்தனையை நெருடும் வரிகள்....
சூழலை சொற்களில் வடிக்கும் வித்தையை எங்கே கற்றீர்கள் தோழி?

சைக்கிள் said...

இயற்கை மனிதர்க்கு வற்றாத கருப்பொருள். அவ்வளவே!

Thulihal said...

superpa..

சுந்தர்ஜி. said...

//சாவின் வர்ணம்
சிறகுகளிலிருந்து
கைக்கு மாறியிருந்தது
சில நொடிகளில்.//

அற்புதம்.சாவுக்குக் கறுப்பின் நிறம் தந்தது இந்த சமூகம்.அதற்கு வர்ணம் தந்தது உங்கள் கைகளில் உயிர் துறந்த வண்ணத்துப்பூச்சியும், சாவையும் கொண்டாடும் தத்துவ முலாம் புசப்பட்ட உங்களின் மனமும் அழகு.

சைக்கிள் said...

சற்று முரண்படுகிறேன்.கைகளில் ஒட்டிக்கொண்ட சிறகின் வர்ணம் வேதனையான உணர்வையே தந்தது. இப்போதும் கூட.

சுந்தர்ஜி. said...

மன்னியுங்கள் சைக்கிள் என் தவறான புரிந்து கொள்ளலுக்கு.சாவின் வர்ணம் என்ற பதத்தில் தடுமாறிவிட்டேன்.உங்கள் வேதனையில் பங்கு கொள்கிறேன்.

சைக்கிள் said...

வாசிப்பு பலவிதம். இதற்குபோய் ஏன் பெரிய வார்த்தைகள் எல்லாம்?

J.S.ஞானசேகர் said...

நன்று.

நோபல் பரிசு பெற்ற துருக்கிய எழுத்தாளர் Orhan Pamuk, வண்ணங்களை மையப்படுத்தியே புத்தகங்கள் எழுதுவார். வண்ணங்களை எண்ணி எண்ணி நிறங்களைக் கவிதைப்படுத்தும் உங்கள் படைப்புகளைப் படித்தபோது அவர் ஞாபகம் வந்தது.

-ஞானசேகர்

சைக்கிள் said...

'Istanbul' மட்டுமே படித்திருக்கிறேன்.இன்னும் படிக்க தூண்டுகிறது உங்கள் வார்த்தைகள்.நன்றி.