Sunday, 8 August 2010

பின்



ஒரு மழைநாளில்  
பூக்கள் மிதக்கும்
தார்ச்சாலை.
வேகமற்ற பேருந்தின் 
மழைக் கம்பிகள்
ஊடே
வண்ணப் பூக்களும்
பசிய இலைகளும்...
சங்கை ஊதியபடி 
சோர்வாய் ஊர்வலம்  
எங்கும்
மழை சத்தம் தவிர
மௌனம் மட்டும்.

3 comments:

சுந்தர்ஜி. said...

நானும் ஒரு மழைக்கவிதை என் இருபதில் எழுதி கணையாழியில் வந்தது.

//இப்போது
தெருக்களில்
மழையைத் தவிர
யாருமில்லை//

என்று முடியும்.

அதை எழுதிய நான் இதையும் எழுதியிருக்கலாம் என நினைக்கும் என் கண்கள் வழிப் பார்க்கும் ஓர் மழையின் தண்மை தெளித்த பட்டுப் போன்ற கவிதை.படம் மழையின் குளிரை உட்புகுத்துகிறது.சபாஷ் தோழி.

சைக்கிள் said...

சோகமாய் உணர வைத்தது அந்த ஒரு மழை மட்டும் தான். அதனால் மனதில் பதிந்து போனது. தவிர யார் எழுதினாலும் கவிதை, மொழிக்கே சொந்தம் எனவும் தோன்றுகிறது. உங்கள் தளத்தில் அந்த கவிதை இருக்கிறதா?

சுந்தர்ஜி. said...

என் தளத்தில் இல்லை.அது தொலைந்த பிள்ளை.கடைசி வரிகள் நினைவில் தங்கிவிட்டன.