Sunday, 5 September 2010

நினைக்கப் படும்

இன்று ஆசிரியர் தினம். சற்று தயக்கத்தோடு சொல்வதானால் முறைசார் ஆசிரியர்களைவிட வாழ்கையின் பரிசாக வந்த ஆசிரியர்களே கற்றலை இனிமையும் நுண்மையும் கொண்ட ஒன்றாக ஆக்கினார்கள். இதில்  யாரென்று தெரியாதவர்கள் முதல் என்னோடு உரிமையாகச் சண்டை போட்டு கடிந்து பேசி  கற்பித்தவரும் அடக்கம். அவர்களை நன்றியோடு நினைத்து கொள்வதும், கற்றுக்கொண்டதை  பின்பற்றுவதுமே அவர்களுக்கான மரியாதை.கூடவே  முறை சார் ஆசிரியர்களை இதுபோல  இயங்க விடாதது எதுவென  எண்ணுகிறேன். நேரம், சுதந்திரமின்மை, ஒரு எஜமானத் தன்மை, பாடங்களை முடிக்க வேண்டிய நேரக் கெடு, சூழலின் மழுங்க வைக்கும் தன்மை, முன்முடிவுகள்... என நிறையத் தோன்றுகின்றன. இதை எல்லாவற்றையும் மீறி பிரகாசித்த, பிரகாசித்துக் கொண்டிருக்கும் ஆசிரியர்களும் உண்டு. அவர்களே இவ்வேளையில் உண்மையாக நினைக்கப்படுகிறார்கள். இரா.நடராஜனின் 'ஆயிஷா' போன்றவர்களை அவர்களே புத்துயிர்க்கிறார்கள்.அவர்களுக்கு இவ்வேளையில் நன்றியும், வாழ்த்துக்களும்...
 

2 comments:

சுந்தர்ஜி. said...

எது கல்வி என்பதில் உங்களுக்கு நல்ல தெளிவு இருக்கிறது.பலருக்கு சுவர்களுக்குள் கல்வி தொடங்கி முடிந்துவிடுகிறது. எனக்குத் தமிழை அமுதமாய்த் தந்த ஆரோக்யசாமி சாரையும், பிடிக்காத ரசாயனத்தைப் பிடிக்க வைத்த ஃப்ரெட்ரிக் சாரையும், கவிதையைக் கற்பித்த தாமிரவருணி நதியையும், நூலகங்களையும்,பல நல்ல கவிஞர்களையும், இன்றும் நான் கற்றுக்கொள்ள உதவும் என் மனைவியையும்,என் மகன்களையும்,நண்பர்களையும் நன்றியுடன் நினைவு கூர்கிறேன்.

இந்தப் புகைப்படத்தை எங்கே பிடித்தீர்கள்?புதுத் தாட்களின் மணத்தை விசிறியடித்துக் களிப்பூட்டுகிறது தோழி.

சைக்கிள் said...

நல்ல கல்வி எதுவென கொஞ்சம் தெரிகிறது. நல்ல மாணவராக இருப்பதுதான் கடினமாக இருக்கிறது. உங்கள் மனைவிக்கு நன்றி சொன்னதற்கு பெண்கள் சார்பாக ஒரு பூங்கொத்து! அந்த அழகுப் படம் இணையம் தந்தது.வாசனை பற்றி நீங்கள் எழுதியதும் அந்த படம் இன்னொரு பரிமாணத்தையும் மீட்டுக் கொண்டது. நன்றி.