Thursday, 9 September 2010

நட்சத்திரங்கள் பூத்த இரவொன்று


நட்சத்திரங்கள் பூத்த இரவொன்று
சில்லிட்டு காத்திருக்கிறது...
சப்தமின்றி விரைகின்றன
நிழலடுக்குப் பறவைகள்
கருநீல வானில்
அசையும் சித்திரங்களாய்.
பந்தெனச்  சுழலும்
உணர்வுக் குவியல்களை
உயர  எறிகிறேன்
உயிர் சினக்க.
அவையோ
பறவைகளோடு பயணித்து
அயர்ந்த வேளை
திரும்பி வீழ்கின்றன
பனித் துளிகளாய்.
செய்வதறியாமல்
திகைக்கும் வேளையில்
உள்ளீடற்று
கரையத் துவங்குகின்றன
மனத் துகள்கள்
இருள் உருகும்
இந்நிசப்த பரப்பில்...

4 comments:

சுந்தர்ஜி. said...

ஹா!அற்புதமான கவிதைகள்.என் மொழி வளமாயிற்று உங்களின் வருகையால்.
1.உங்களின் எல்லாக் கவிதைகளையும் வாசித்துக் கிறங்கினேன்.
2.மொழியின் எளிமையும் பார்வை நுட்பமும் பன்னீர்த் துளிகளின் ஜில்லிப்பாய்த் தளமெங்கும்.
3.படத்தேர்விலும்,நிறங்களின் மேலுள்ள காதலும் உங்களின் ரசனையை மேம்படுத்துகின்றன.
4.படித்து மகிழ வைத்த மேன்மையான விரல்களுக்கு நன்றி பாராட்டி உங்கள் கவிதையை என் தளத்தில் பதியன் இட்டிருக்கிறேன்.
5.இந்த ருசிக்குப் பழகிவிட்டேன்.தொடர்ந்து பருகுவேன்.

சைக்கிள் said...

சந்தோஷம். நன்றி. உணர்ச்சிவசப்பட்ட உங்கள் பாராட்டுக்களை இனி தகுதியாவதற்கானதாய் எடுத்துக் கொள்கிறேன். உண்மையில் உங்கள் தளமே உங்கள் வார்த்தைகளுக்கு மிகு பொருத்தம்.

சுந்தர்ஜி. said...

//நட்சத்திரங்கள் பூத்த இரவொன்று
சில்லிட்டு காத்திருக்கிறது...
சப்தமின்றி விரைகின்றன
நிழலடுக்குப் பறவைகள்
கருநீல வானில்
அசையும் சித்திரங்களாய்.//

ஹையோ!இந்த அற்புத நள்ளிரவுக் கவிதையை எப்படித் தவற விட்டேன்?சொற்களின் அடுக்கு ஒரு மாயாலோகத்து இரவுக்கழைத்துச் சென்றதை எப்படிச் சொல்லாதிருந்தேன்?சபாஷ்.

//உள்ளீடற்று
கரையத் துவங்குகின்றன
மனத் துகள்கள்
இருள் உருகும்
இந்நிசப்த பரப்பில்...//

கரைந்து உருகிச் செல்கிறது ஐஸ்க்ரீம் போல தமிழ் இருளில்.

சைக்கிள் said...

அந்த விரையும் பறவைகளை அவ்வளவு பெரிய வானக் Canvas இல் பார்த்த பரவசம் இன்னும் நினைவில் இருக்கிறது. அக்காட்சியோடு உங்களுக்கு ஒன்ற முடிந்தது பற்றி மகிழ்ச்சி. நன்றி.