Sunday, 12 September 2010

மதுரை புத்தகத் திருவிழாவின் இறுதி நாள்

        மதுரை புத்தகத் திருவிழாவின் இறுதி நாள் இன்று. ஜனவரியில் சென்னையில் வெளிவரும் புத்தகங்கள் ஊர்ந்து, ஊர்ந்து மதுரைக்கு வர செப்டம்பர் ஆகிவிடுகிறது என்றாலும் மகிழ்ச்சி மனதெங்கும் புரளும் புத்தகங்களின் வருகையால்.. கூடவே இன்று வேறு சில சந்தோஷங்களும். 'கூடு' பெண்கள் வாசிப்பரங்கத்தில் இருந்து 2 சிறிய புத்தகங்களைக் கொண்டு வந்தோம். ஒன்று 'யாரேனும் இந்த மௌனத்தை தகர்த்திருந்தால்' என்ற ஆங்கில புத்தகத்தின் மொழிபெயர்ப்பு -- குழந்தைகள்,  பாலியல் வன்முறைக்கு எதிராக வினையாற்றுவது  குறித்தது. இன்னொன்று 'உடல் வழி(லி)ப் பயணம்' --   மாத விடாய் குறித்த அறிவியல் தகவல்களும், அது குறித்த கவிதைகள், இலக்கிய பதிவுகள், சம்பவங்கள் மற்றும் அனுபவங்களும்  கொண்டது. 
    'உடல்வழி(லி)ப்பயணம்' புத்தகம் ஆண்களுக்கும், பெண்களுக்கும் ஆனது. பெண்ணைப் புரிந்துகொள்ள, மதிக்க ஆணுக்கும் (சகோதரனாக, அப்பாவாக, துணையாக, நட்பாக) தளம் அமைக்க வேண்டும் என நினைத்தோம். பெண்ணுக்கு தன் உடல் குறித்த அறிவும், தீட்டு என்ற கற்பிதத்தில் இருந்து வெளிவரும் பக்குவமும் பெற வேண்டும் என்றும் முயற்சி செய்துள்ளோம். சிறிய புத்தகங்கள் என்ற போதிலும் உழைப்பு அதிகமாக தேவைப்பட்டது.  இன்றுதான் புத்தகங்கள் அச்சிலிருந்து வந்தன. சமூக அக்கறை உள்ள சில தளங்களில் அவற்றை கொடுத்தோம். கூடவே  மழையும் சேர்ந்து கொண்டது கூடுதல் மகிழ்ச்சி. இந்த வேளையில் என்னை இந்த வேலையில் ஈடுபடத் தூண்டிய விஷயத்தை பகிர எண்ணுகிறேன். பொதுவாக 'உங்களுக்குத்தான்(பெண்களுக்கு) எல்லாம் கிடைத்து விட்டதே, இன்னும் ஏன் பெண் சுதந்திரம் பேசுகிறீர்கள்?' என்கிறார்கள்! உண்மை என்னவெனில்  ஒரு கல்லூரி வகுப்பொன்றில்  மாணவிகளிடம் எத்தனை பேர் வீட்டில் ஆண், பெண் பாரபட்சத்துடன் உணவு கொடுக்கப்படுகிறது எனக் கேட்டபோது  அத்தனை பேரும் கை தூக்கினார்கள். வேறு வேறு வகுப்புகளில் கேட்டபோதும் அதே பதில்தான். அதிர்ச்சியும், கோபமும், அவமானமும், கோபமும், சோகமுமாக உணர்ந்தேன். கையை உயர்த்திய கணத்தில் அந்த பெண்கள் தன்னை எவ்வாறு உணர்ந்திருப்பார்கள்? இந்த அவலக்  கேள்வியை இப்பதிவை வாசிக்கும் அப்பாக்களிடமும், சகோதரர்களிடமும் முன்வைக்க விரும்புகிறேன். உங்களுக்கான உலகில் பெண்ணின் இடம் என்ன? அவளுக்கான மரியாதை உங்கள் சுயத்துக்கான மரியாதையும் அல்லவா என்றும்...

2 comments:

சுந்தர்ஜி. said...

உங்கள் படம் பதிவுக்கான பதிலையும் கேள்வியாக வைத்திருக்கிறது.உலகமெங்கும் இதே
நிலைதான். சில இடங்களில் பொருளாதார ரீதியான சுதந்திரம் கொஞ்சம் இருவரையும் சமூகத்தில் சமநிலையில் வைத்தாலும் பெண்ணை வெறும் உடலாகப் பார்க்கும் நோய் எல்லா இடங்களிலும் இருப்பதற்கு நாம் எல்லோருமே ஒவ்வொரு விதங்களில் காரணமாகிறோம்.வருத்தமாக இருக்கிறது தோழி.

சைக்கிள் said...

நன்றி. புறக்கணிக்கப்படும் பெண் உடல்-உள நலம் எதில் முடியும்? அப்போது என்ன செய்ய போகிறோம்? தன்னை போலவே வீட்டிலுள்ள சக பெண்ணும் நடத்தப்படுகிறாளா என பார்ப்பது அன்போ, காதலோ அல்லவா?