Monday, 20 September 2010

உருப்பளிங்கு

எழுத்துக்கள் கசியும்
நிலப்பரப்பெங்கும்
உணர்வுக்கோடுகள்.
மெல்லக்
கிளைபரப்பும்
ஞாபகத்தின்
அல்லி ரேகைகள்
அறிவுமொழி பேசும்
அனுபவங்களூடே.
நேற்று மினுங்கும் 
இன்றின் தடாகத்தில்
இயைந்து அசைந்து
தானே அறியாமல்
தன்னை  மீட்கும்
நனவிலித் தூண்டிலின்
எழுத்து மீன்கள்.
எண்ணங்கள்
வண்ணங்களாய் சிதறும் 
புத்துரு விளையாட்டில்
கற்பனை என்பது 
குறுகிய குளம்
அல்ல
முடிவுசெய்யப்பட்ட
அளவில்
நீர் நிரம்பிக்
கொள்ள.

2 comments:

சுந்தர்ஜி. said...

//கற்பனை என்பது
குறுகிய குளம்
அல்ல
முடிவுசெய்யப்பட்ட
அளவில்
நீர் நிரம்பிக்
கொள்ள.//

இந்த இடத்தை வந்து அடைய வழியெங்கும் நிரம்பியிருந்தன அழகிய தடாகங்கள் நிறைந்த கானகமாய் உங்கள் மொழி.எழுத்தைப் பற்றிய மிக நல்ல பதிவு.

சைக்கிள் said...

உங்களுக்கு கவிதை குறித்த உள்ளுணர்வு கூர்மையாக இருக்கிறது.நன்றி.