Monday, 27 September 2010

மழை

மழை எழுப்பும்
நினைவுகளின் வாசனையில்
கலந்து மறைந்திருப்பது
நீலமும் மஞ்சளும்
கொட்டிப் பூத்திருக்க
பரவச பசுமை
அலையென எழும்பும்
நெருஞ்சியின் அதியழகு.
எலுமிச்சை இலைகளும்
வெண்சிமிழ்பூக்களும்
மணம் பரப்பும்
சிலீர் அழகு.
நீர் மினுங்கும்
கிளை உலுக்கி
தலை நனைக்கும்
சந்தோஷ அழகு.
பள்ளியில் சிறுவயதில்
தேங்கிய மழைநீரில்
மஞ்சள் குருவியொன்று 
உடல் நனைத்து
இறகு சிலிர்த்த
நினைவழகு.
பிரிய நட்போடு
கொட்டும் மழையில்
ஈரம் சொட்ட நடந்த
நாட்கள் அழகு.
ஒரு துளி இடமற்று
தெரு முழுக்க
நீர் தெளித்து
சிறுபூக்கள் உதிர்க்கும்
அந்தி மழையழகு.
எப்படி எனத் தெரியாமல்
அத்தனை பாரங்களையும்
அள்ளிக்கொண்டு போகும்
அதிசய மழையழகு.
சலசலக்கும் சிற்றோடைகள்
இசை அமைக்கும்
ஜலதரங்க அழகு.
தீரும் வாழ்கையின்
தீரா அழகு
மழை எழுப்பும்
மாய உலகு...

9 comments:

Vidhya said...

Very timely. enjoy mazhai, enjoy miruna's poem too. see my blog. I put why-why girl

சுந்தர்ஜி. said...

மலைக்க வைப்பது மழையின் மகோன்னத அழகெனில் மயக்க வைப்பது உங்கள் கவிதை மொழி. மழையோடு கரைந்த நாட்கள் மறைந்து மழை வெளியில் பெய்வதும் தெரியாத கண்னாடியறை வாழ்க்கை நிர்பந்தமா? சாபமா? சொல்லத்தெரியவில்லை தோழி.

சுந்தர்ஜி. said...

முந்தைய பின்னூட்டத்தில் கண்ணாடி அணியாததால் கண்ணாடி கண்னாடி ஆகி விட்டது.அது எனக்குப் பிடிக்கவில்லை.

திருநாவுக்கரசு பழனிசாமி said...

chilled one..

Vel Kannan said...

'அனுபவித்து' கடக்கிறேன் மழையை இந்த கவிதை மூலமாக

சைக்கிள் said...

நேற்று பெய்த மழைதான் வித்யா,அத்தனை மழையையும் கொண்டு வந்தது.

கவிதை(!) என்பதைவிட என் உரத்த சந்தோஷம்னுதான் இந்த பதிவை நினைக்கிறேன். கண்ணாடி அறைதான் நிர்ப்பந்தம் என்றால் மழை பார்க்கிற கண்ணாடியாக சமரசம் செய்து கொள்ளலாம் தானே திரு.சுந்தர்ஜி.

மழையை ரசித்த தோழமைக்கு நன்றி திரு.திருநாவுக்கரசு.

எனக்கு மழையை இன்னும் கடக்க முடியவில்லை திரு.வேல் கண்ணன்.

paarkkadal sakthi said...

சரேலென வீசியடிக்கும் மழை ஒரு வித அழகு.
சதா நசநசத்தபடி, நுரையீரல் சுவர்களுக்குள் குளிர் வீசிப்போகும் மழை இன்னும் அழகு.

paarkkadal sakthi said...

word verification - ஐ எடுத்து விடலாமே

சைக்கிள் said...

பகிர்வுக்கு நன்றி திரு.சக்தி.