Saturday, 9 October 2010

அங்கே


மேகம் என்று
காகிதத்தில்  எழுத
மழை பொழிந்து
காகிதம் நனைத்தது.
மேசையில் வழிந்த நீரை
ஏந்திப் பிடிக்க
வேகமாகத் தாளெடுத்து
வாளி என்றெழுத
வாளியோ கப்பலாக
கப்பலுக்குப் பெயர் வைக்க
யத்தனித்துத் தொட்டதில்
மந்திர விசையொன்று
அதனுள்ளே வீசியது.
அலை எழும்பும்
அக்கடலின் நடுவே
இப்போதொரு சிறு பயணி.
கப்பல் பயணியைச் செலுத்தும்
வித்யாசத்தை ரசித்துவிட்டு
பிரியா மனதோடு
நிலம் என்று எழுதி
வீட்டிற்குத் திரும்பி விட்டேன்.
என்றாலும்
எங்கும் தண்ணீர் சூழ
தூரத்தில் ஒரு புள்ளி
நகர்வதைக் கண்டால்
காகிதம் கொண்டு
மெல்லக் கையசைப்பேன்
அங்கே பயணிக்கும்
என்னை, உன்னை, நோக்கி.

9 comments:

சுந்தர்ஜி. said...

கற்பனை கொழித்த மொழிக்கப்பலில் மிதந்தேன். ஒரு தாளில் நீர் நீரென்றெழுத பிரவாகித்தது கவிதை மழை.அற்புதம்.

திருநாவுக்கரசு பழனிசாமி said...

பேனா எப்போதுமே மந்திரக்கோல்தான்..

சைக்கிள் said...

நன்றி திரு.சுந்தர்ஜி.
மந்திரக் கோல் மட்டுமல்ல, மந்திரவாதியும் கூட நண்பரே.

Vel Kannan said...

//தூரத்தில் ஒரு புள்ளி//
அப்புள்ளியொன்று
நம்மை நோக்கி வருவதாகவும்
நம்பி கொள்வேன் சைக்கிள் நான் பல நேரங்களில்
//மந்திரக் கோல் மட்டுமல்ல, மந்திரவாதியும் கூட//
உண்மை தான்.

சைக்கிள் said...

:)

பத்மா said...

அன்பு என்று எழுத, என்ன தோன்றும்?
மாயா லோகம் மயக்குது....
என் பெயரை ஒரு முறை எழுதிப் பாருங்கள் .
கொஞ்சம் பேசுவோம்:)

சைக்கிள் said...

அப்போதும் மழைதான்.ஆனால் இப்போது கண்களில்...பத்மா... எழுதிவிட்டேன்... சீக்கிரம் வருவீர்கள்... பிறகென்ன... பேச்சுத்தான்!

Harani said...

அன்புள்ள..

மொழி லாவகம் பிடித்த கவிதை இது. கையசைக்கும்
போது தென்றல் என்று எழுதுங்கள் அந்தக் கடலுக்குள் பயணிக்கும் உங்களுக்கு தென்றலாய் வீசிவிட்டுப்போகிறேன். கவிதைமொழி அழகியலாக வசப்பட்டிருக்கிறது. தொடருங்கள்.

சைக்கிள் said...

Thank you for the goodwill Mr.Harani.