Monday, 1 November 2010

யாராக இருக்கிறாள்?


குளிரும் கம்பிகளில்
முகம் வைத்தபடி
சிறுமி ஒருத்தி
கடும் மழையில்
தனித்து  நிற்கிறாள்.

மழை 
ஆயிரம் குமிழ்களாய்
பூத்து மறைவதை
உற்று நோக்கி
தன்னை மறக்கிறாள்.

பின்மாலை நேர மழை
வண்ணக் குடைகளாய்
ததும்பிச் செல்ல
பரவசம் இலைச் சொட்டாய்
அவள் இதயமெங்கும்.

வீட்டின் உள்ளே
திரும்பிப் பார்த்துவிட்டு
தவிர்க்கவியலா உந்தலோடு
உள்ளும் புறமும் நனைய
கம்பிகளூடே கை நீட்டுகிறாள்.

மழை - சிதறல்களாய்
உள்ளங்கைகளில்
பட்டுத் தெறிக்கும்
அந்த இடி, மின்னல் கணத்தில்
அவள் யாராக இருக்கிறாள்?

4 comments:

சுந்தர்ஜி said...

ஆஹா!அவள் மழையாகவும் கவிதையாகவும் சிறுமியாகவும் இருக்கிறாள்.மிகவும் ரசித்தேன்.

பத்மா said...

இதை படித்து நான் அவளாகிப் போனேன்

Vel Kannan said...

அழகான கேள்வி ...
சிறுமியாக இருக்க(மட்டும்) மனம் ஏங்குகிறது

சைக்கிள் said...

# இன்னும்...? நன்றி சுந்தர்ஜி.
# எப்போதும்போல் பத்மா touch!
# நன்றி திரு.வேல்கண்ணன்.அந்த ஏக்கம் நிறைய பேருக்கு உண்டு. வேறு வழி இல்லாமல் வளர வேண்டியிருக்கிறது என்பதாலோ என்னவோ?