Sunday, 1 May 2011

பறத்தல் அதன் சுதந்திரம்


ஒரு பெரிய சொல்லின்
நுனி பற்றி கொறிக்கும் துறுதுறுப்புக்காய்
அளவற்ற பழங்களில் தடுமாறி
கீசு கீசென  மரமெங்கும் ஓடும் வாலிற்காய்
இலைகளில் பதுங்கிப்  பின் ஏதோ நினைத்தாற்போல
தன்னை உலகிற்குச் சொல்லும் பிரத்யேகக் குரலாய்
கிளை விட்டுக் கிளை தாவும்
பெருஞ் சாகச உற்சாகத்துக்காய்  
எப்போதாவது இலைகளூடே தெரியும்
அந்த நீல வானிற்கான வியப்பிற்காய்
கொய்யா மலர்களின் காட்டில் திரியும்
அந்த மன அணிற்களை அறிவேன் நான்
என்றாலுமவை சிக்குவதே இல்லை
எந்த ப(அ)டைப்பு  வலைக்குள்ளும்.

6 comments:

Vel Kannan said...

ஒவ்வொரு வரியும் வியந்து கடக்கிறேன் மிருணா.
கலக்குங்க

சுந்தர்ஜி said...

கள்ளம் கபடமில்லாத அணிலின் விழிகள் போல மொழியும் காட்சியும் வரிகளிலெல்லாம் விரவிக்கிடக்கின்றன மிருணா.

சிக்கவே சிக்காத அணில் விரும்பிச் சிக்கிக் கொண்டிருக்கிறது உங்கள் கவிதைக்குள்.

santhanakrishnan said...

சிக்கி விட்டதே?

மிருணா said...

# நன்றி திரு.வேல்கண்ணன்.அடுத்த கவிதை எப்போது?
# நன்றி திரு: சுந்தர்ஜி,சந்தான கிருஷ்ணன். அணில் சிக்குவதுபோல பாவனை மட்டுமே செய்கிறது கவிதையில், முற்றுப்புள்ளி வைக்கும் முன் ஒரே ஓட்டமாய்...காணாமல் போய்விட்டது.
# ஊக்கத்திற்கு நன்றி திரு.எட்வின்.கொஞ்சம் ஆசிரியரின் பிரம்பும் தெரிகிறது கேள்வியில் :)
என் கணினியில் கொஞ்சம் பிரச்சனை. உங்கள் தளம் open ஆவதும், பின்னூட்டம் இடுவதும் சிக்கலாக உள்ளது. cricket பற்றிய உங்கள் பதிவு உணர்வுப்பூர்வமாகவும், தெளிவாகவும் இருந்தது

மிருணா said...

திரு.எட்வின்,உங்கள் பின்னூட்டம் தவறுதலாக நீக்கப்பட்டு விட்டது. மன்னிக்கவும்.

இரா.எட்வின் said...

அதில் ஒன்றும் பிரச்சினையே இல்லை தோழர்.

எனது வலை தளம் "internet explorer" இல் கிடைக்காது. குரோம் மற்றும் எதில் வேண்டுமானாலும் கிடைக்கும். மிக்க நன்றி தோழா