Friday, 27 May 2011

பகடை


வெளிச்சம் பற்றிய நினைவுகளறியா
பிறவி இருளென கவிழ்கிறது காலம்
இருள் படிந்திருக்கும் தெருக்களில்
உத்தேசமாய் நடந்து செல்கிறாள் பிச்சி
திரை அரங்கின்  எதிர்பாராப் படிகளாய்
எந்த நேரமும் தட்டுப்படலாம்
நம்பிக்கையின் மின்னல் தடயங்கள்
எனக் காதுகளுயர்த்திய கால்களோடு.
 
திறந்து விடக் கூடிய ஜன்னல்கள்
எதிர்பட்டுவிடக் கூடிய  பூக்கள்
காற்றில் ஒலிக்கும் மணிச்சரங்கள்
கடந்து  செல்லும் பட்டாம்பூச்சிகள்
அல்லது
மரணத்திலிருந்து மீண்ட உயிரின்
ஒரு ஜீவ பார்வை என்று
மீண்டும் மீண்டும் 
தனக்குள் உச்சரித்தபடி  நடக்கிறாள்.

நேற்றின் பச்சைய நினைவுகளை 
இன்றின் பாலை கருக்க
உற்றுப் பார்த்தபடி தேடுகிறாள்
அவள் மட்டுமே அறிந்த சாலைகளின்
மறைந்து போன  சக்கரத் தடங்களை.
ஒரு மொழிபெயர்க்கப் படாத நூலை
இறுகப் பற்றிக் கொண்டு இருக்கும்
நரம்புகள் தெறிக்கும் விரல்களை
மரணம் ஒருக்கால் தளர்த்தலாம்.

உடையவர் கைவிட்ட மிரண்டு மெலிந்த
நாயொன்றும் அவளது இறுதி நினைவுகளில்
பின் தொடர்ந்தபடி இருக்கிறது.

ஒரு கனவு கூட அவளை
மீட்டு விடும் சாத்தியங்கள் இருக்க
புதிர் வட்டப் பாதையை
நினைவின் சரடு கொண்டு
கடக்கும் பிச்சியின் எத்தனிப்பை
கண்கொட்டாமல் பார்க்கிறது காலம்
மந்திரப் பகடையைச் சுழற்றியபடி.

9 comments:

A.R.ராஜகோபாலன் said...

மிக நல்ல கவிதை மிருணா
சொக்கவைக்கிறது உங்களின் கவிதையின் களமும்
அதை நீங்கள் தரும் விதமும்

சுந்தர்ஜி said...

ஒரு பிச்சியின் கவிதை பிரமிக்க வைக்கிறது.

//திரை அரங்கின் எதிர்பாராப் படிகளாய்
எந்த நேரமும் தட்டுப்படலாம்//

//மரணத்திலிருந்து மீண்ட உயிரின்
ஒரு ஜீவ பார்வை//

//ஒரு மொழிபெயர்க்கப் படாத நூலை
இறுகப் பற்றிக் கொண்டு இருக்கும்
நரம்புகள் தெறிக்கும் விரல்களை
மரணம் ஒருக்கால் தளர்த்தலாம்.//

//உடையவர் கைவிட்ட மிரண்டு மெலிந்த
நாயொன்றும் அவளது இறுதி நினைவுகளில்//

இந்த வரிகளிலெல்லாம் வார்த்தைகளால் எழுதப்படாத கவிதையின் வீச்சு பரவிக்கிடக்கிறது.

மிகச் சிறப்பான கவிதைக்கு தலை பணிகிறேன்.

பிச்சியியை மீட்டுவிடக்கூடிய ஒரு மெல்லிய கனவுக்காகப் பிரார்த்தித்தபடியும் விலக நினைக்கிறேன்.

Ramani said...

மிக மிக அருமை
காலம் உருட்டும் மந்திரப் பகடை...
வியப்பூட்டும் சிந்தனை
வித்தியாசமான படைப்பு
தொடர வாழ்த்துக்கள்

Rathnavel said...

நல்ல கவிதை.

திருநாவுக்கரசு பழனிசாமி said...

உங்களது கவிதைகளில் எனக்கு மிக பிடித்தது இது

நிலாமகள் said...

//வெளிச்சம் பற்றிய நினைவுகளறியா
பிறவி இருளென கவிழ்கிறது காலம்
நேற்றின் பச்சைய நினைவுகளை
இன்றின் பாலை கருக்க
எந்த நேரமும் தட்டுப்படலாம்
நம்பிக்கையின் மின்னல் தடயங்கள்

ஒரு கனவு கூட அவளை
மீட்டு விடும் சாத்தியங்கள் இருக்க
புதிர் வட்டப் பாதையை
நினைவின் சரடு கொண்டு
கடக்கும் பிச்சியின் எத்தனிப்பை
கண்கொட்டாமல் பார்க்கிறது காலம்
மந்திரப் பகடையைச் சுழற்றியபடி.//

கால‌த்தின் ம‌ந்திர‌ப் ப‌க‌டையின் உருட்ட‌லில்
பிச்சிக்கான‌ தாய‌ம் கேட்டு வாசிப்போரை இறைஞ்சி நிற்க‌ வைக்கிற‌து க‌விதை!

எல் கே said...

கிளாஸ்

ஒரு சிறிய திருத்தம் சரியா வருமா என்றுப் பாருங்கள்
//நேற்றின் பச்சைய நினைவுகளை //

பச்சை நினைவுகளை என்று போட்டுப் பாருங்களேன். பச்சைய என்றுப் படிக்கும் பொழுது நெருடுவதாய் உள்ளது

ரிஷபன் said...

கவிதை தனது மொழித்தடங்களை அழுந்தப் பதித்து நிற்கிறது.
சபாஷ்.

மிருணா said...

# ஊக்கப்படுத்தும் பகிர்வுக்கு நன்றி திரு. ராஜகோபாலன்.
# இந்த கவிதையின் உணர்தளங்களைப் புரிந்து கொண்டதற்கு நன்றி திரு.சுந்தர்ஜி.
# பகிர்வுக்கு நன்றி திரு.ரமணி.
# நன்றி திரு.ரத்னவேல் அய்யா.
# வாசிப்பிற்கும், பகிர்வுக்கும் நன்றி திரு.திருநாவுக்கரசு.
# நன்றி நிலா. உங்கள் உள்ளம் நல்லெண்ணங்களால் நிரம்பியதென அறிவேன்.
# வரவிற்கும், கருத்திற்கும் நன்றி திரு.எல்.கே. பச்சை நினைவுகள் என்பது வேறு பொருளும் தரும், அதோடு பச்சைய என்பது பயன்பாட்டில் உள்ள சொல் தொடர்தான் தோழர்.
# வரவிற்கும், கருத்திற்கும் நன்றி திரு.ரிஷபன். உங்கள் profile photo ஒரு கவிதை.