Monday, 13 June 2011

குறுக்குத்துறை


பேருந்துக் காட்சியாய்க்
கடந்து போகிறது
குறுக்குத்துறையின்
நீர் வற்றிப் போன மணல்
நினைவுகளின் புனலோ 
முடியை இழக்கப் போகிறாயென
பரிகசித்த இயல்புப்  பெண்கள்
அச்சத்தோடு முழுகிய ஆறு
காலில் குறுகுறுத்த
நிறமற்ற மீன்கள்
என்ன படிக்கிறாயென
அன்பாய் விசாரித்தபடி
காது குத்திய தட்டார்
அழுகை பொறுக்காமல்
விட்டகன்ற அம்மா
குளிர்ந்த சந்தனத்தோடு
மாலை சூடிய பெருமிதத்தில்
தரிசித்த முருகன் என்று
வழிந்தோடும் தளும்பத்  தளும்ப.
போலவே 
சுருள இயலா ஆறு 
இமைகளற்ற விழிகளில் படிய
மழை குறித்த மாறாக் கனவுகளுக்கு
கொக்கிடம் பயின்ற வாழ்வுப் பாடங்கள்
கொஞ்சமேனும் உதவ
நினைவுகளை
உண்டு உயிர்த்திருக்கலாம்
மணலுள் உறையும் ஆதி மீன்கள்.

5 comments:

நிலாமகள் said...

இற‌ந்த‌ அப்பாவால் இழ‌ந்த‌ அணிக‌ல‌ன்க‌ளால் வெறிச்சிட்டு காட்சிய‌ளித்த‌ அம்மாவின் தோற்ற‌ம் எழுப்பிய‌ திகைப்புக்கு ச‌ற்றும் குறைவில்லை ஈர‌த்துக்கு ஏங்கிக் கிட‌க்கும் ம‌ண‌ற்ப‌டுகையை காணும்போது. எழுதிய‌ க‌ண்ணில் வ‌ழியும் நீர் கான‌லாய்.

சுந்தர்ஜி said...

குறுக்குத் துறையும் சுலோச்சன முதலியார் பாலமும் கொக்கிரகுளமும் அமிழ்ந்து எழுகிறது கவிதை காட்டிய காலத்தின் வெள்ளத்தில்.

மீண்டு வருமா புதைந்து போன அந்த நாட்கள்?

மிருணா said...

நிலாமகள்,அந்த வலி எனக்கு நன்றாகவே தெரியும். உண்மையில் உங்களை வேதனைப்படுத்திய இந்த பதிவே எனக்குப் பிடிக்காமல் போய்விட்டது.
நன்றி திரு.சுந்தர்ஜி.

திருநாவுக்கரசு பழனிசாமி said...

நதியோடிய நிலங்களில் வெயில் நெளிந்து ஊர்கிறது பெரும் மலைப்பாம்பென

மிருணா said...

அழகான கருத்து.நன்றி நண்பர்.