Wednesday, 29 June 2011

பேசு


பாலத்தின் அபாயமுனையில் நீ 
அது அப்படியே இருக்கட்டும்
பரவாயில்லை    நகர்ந்து வா
வந்தென் அருகில் அமர்
ஏதொன்றாகிலும் பேசு
என்னைப் பார்க்காவிட்டாலும் 
விண்ணையோ மண்ணையோ
உன் உள்ளங்கைகளையோ  பார்த்து
உனது மகிழ்வுகள் துயரங்கள் கோபங்கள் 
வெறுமைகள் பயங்கள் ஏமாற்றங்கள்
சாதனைகள் பிரியங்கள் வலிகள்
எல்லாம் பேசு அல்லதேதாவது பேசு
நிதானமான சாயங்கால வேளையில்
ஒவ்வொன்றாய்த்  தென்படும் நட்சத்திரங்களாய்
உன் சொற்களில் உன்னை வெளிப்படுத்து
உன்னை மறந்து பேசு 
என்னை மறந்து பேசு
என்றாலும்
உன் அருகிலிருப்பேன் என்றறிந்து பேசு
உனது துயரங்கள் என்னுடையவை
உனது மகிழ்வுகள் என் புன்னகைக்குரியவை
உனக்காகப் பரிவோடிருக்கின்றன சில விரல்கள்
உனக்காகக் காத்திருக்கின்றன உன் நம்பிக்கைகள்
உன்னுடைய இள மனது  என்னுடைய நேற்று
உன்னுடைய நாளை என்னுடைய இன்று
என்னுடைய இன்று உன்னுடைய நம்பிக்கை
அதனால் பேசு ஏதொன்றாகிலும் பேசு
நகர்ந்து போகும் மேகங்கள் போல
கடந்து போகட்டும் அழுத்தங்கள்
பேச மறுத்தோ மறந்தோ
பாலத்தின் அபாயத்  தனிமையில்
உணர்வெள்ளத்தில் உன் உயிரை சிதைக்கும்
கொலைப் பாதகத்துக்கு முன்  பேசு
யாரோடாவது  பேசு ஏதாவது பேசு.   

4 comments:

சுந்தர்ஜி said...

மிக வித்யாசமான மிருணாவின் கவிதைமொழி.

நம்பிக்கையையும் பகிர்வையும் ஒன்றாய் உணர்த்தும் நட்பு பாராட்டும் சொற்களால் செய்யப்பட்ட சபாஷ் கவிதை.

நேற்றைக்கும் இன்றைக்கும் நாளைக்கும் கண்முன்னாலுள்ள உதாரணங்களால் ரணங்களுக்கு மருந்து பூசுகிறது கவிதை.

மிருணா said...

நன்றி திரு.சுந்தர்ஜி.

Harani said...

உனக்காகப் பரிவோடிருக்கின்றன சில விரல்கள். உங்கள் கவிதைமொழி மிகச் சிறந்த தளத்திற்குக் கொண்டு செல்லப்படவேண்டும் சைக்கிள். அருமை.

மிருணா said...

நன்றி திரு.ஹரணி.தொடரும் இளையவர்களின் தற்கொலைகள் துயரமாக இருக்கிறது.அவர்களுக்குப் பேசும் வெளி இல்லாமல் போவது ஒரு முக்கிய காரணமாகிறது.