Saturday, 2 July 2011

அலைவுறும் சிறு இலைகள்


காற்றில்  அலைவுறும் சிறு இலைகள்  போல
மிதக்கும்  மொழி நீரில்  ஏறி இறங்கிட
விட்டுச் செல்கிறேன்  சில தாள்களை
முடியும்  மட்டும் போகட்டும்   
வண்டியில் பயணம் போகும்  கரும்புத் தோகை
பாதை மண்ணோடு சரசரக்கும்
இரகசிய குழுஊக் குறி போல
வாழ்வோடு பிரயாணிக்கும்  வார்த்தைகள்
பரந்து விரிந்த மொழியின் தளத்தில்
சோழிகள் ஆடி சலசலக்கட்டும்.
கண்ணுக்குத் தெரியா விதைகள்
இயற்கை கசிந்த  நாளொன்றில்
இளஞ்செடியாய் அசையும் நடனம் போல
இறுகித் தட்டிய வெடிப்பு வாழ்வில்
புதைந்து போகும் சில கணங்கள்
உயிர்  தரிக்கட்டும்  மொழியின் வெளியில்.
முரட்டு வாசனை ததும்பும் வேர் முடிச்சுகளில்
ஒட்டியிருக்கும் செம்பழுப்பு மண்ணைப் போல
செப்பமிடா  வார்த்தைகளின் பரப்பில் ஒட்டியிருக்கும்
அடியாழ  நினைவின்  பற்றுதல்கள்
சொற்களாய் உதிர்ந்தபடி  இருக்கட்டும்.
மழை வற்றும்  கோடையின்
இறுதி நாள்  சொட்டும் மட்டும்.

6 comments:

நிலாமகள் said...

//வண்டியில் பயணம் போகும் கரும்புத் தோகை
பாதை மண்ணோடு சரசரத்த வார்த்தை பேசும்
இரகசிய குழுஊக் குறி...//

சிந்தையின் ஒவ்வொரு அணுவிலும் ப‌ர‌வ‌ச‌த்துட‌ன் வியாபிக்கும் சொற்க‌ளின் அர்த்த‌ம் த‌ரும் சுவை... ஆஹா... மிருணா, நிறைய‌ நிறைய‌ எழுதி மித‌க்க‌ விட்ட‌ப‌டியே இருங்க‌ள்... அவை வ‌லைவ‌ழியே எங்க‌ளை உயிர்ப்பித்துக் கொண்டே இருக்க‌ட்டும்.

Rathnavel said...

நல்ல கவிதை.

Harani said...

நாளுக்கு நாள் உங்கள் கவிதைமொழி என்னை மிரளவைக்கிறது. அன்புகூர்ந்து இக்கவிதைகளையெல்லாம் தொகுத்து தொகுப்பாக வெளியிடவேண்டும். அதனை நான் எனது மாணவர்களுக்கு ஆய்விற்கு அளிக்க விருப்பம். இந்த கவிதையின் பரிமாணம் அற்புதக் கணங்களை என்னுள் பிரசவிக்கிறது.

மிருணா said...

# நன்றி நிலாமகள். உங்களைப் பற்றி ஒரு ஆருடம் - நீங்களும் கரும்புத் தோகையின் மொழியைக் கேட்டு ரசித்திருப்பீர்கள். அதனாலேயே உங்களால் அந்த வரிகளோடு ஒன்ற முடிகிறது. இல்லையா? :) அல்லது
:( ?
# தொடர்ந்த ஊக்கத்திற்கு நன்றி திரு.ரத்னவேல் அய்யா.

மிருணா said...

கவிதைகள் புத்தகமாக வரக் கூடிய தரத்தோடும், பொறுப்புணர்வோடும் இருக்கிறதா என்பது கறாரான பரிசீலனைக்கு உட்படுத்த வேண்டிய விஷயம் என்பது தெரிந்தாலும் இந்த தளம் ஒரு soliloquy போல இருந்தாலும் சரி, மொழியில் அது இருக்கட்டும் எனத் தோன்றுகிற நேரத்தில் மிகுந்த ஊக்கத்தைக் கொடுப்பதாக உங்கள் வார்த்தைகள்... உற்சாகமான நன்றி திரு.ஹரணி.

நிலாமகள் said...

உங்க‌ள் ஆரூட‌ம் ச‌ரிதான்:)
ம‌ன‌சின் அடியாழ‌த்தில் ம‌ண‌ந்துகொண்டு தானிருக்கிற‌து பிற‌ந்து வ‌ந்த‌ கிராம‌த்து வாச‌ம்.