Tuesday, 2 August 2011

என்ற போதிலும்


மாட்டிக் கொள்ள வேண்டிய முகம்
ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டிய பாத்திரங்கள்
உள்ளார்ந்த ஒரு உரையாடலின் தீவிரம்
எதிராளியின்  முக பாவ மொழி
முடியவும் துவங்கும் வேலை
அலுத்துக் களைக்கும் வேளை
காத்திருக்கும் கனங்கள்
எல்லாம் மீறி
ஒரு நாளின் எந்த வேளையிலும்
வந்து விடுகிறது 
வளையும் வானவில்லோடு
படிகளில் குதிக்கிற ஒரு மழை
பிரத்யேகக் காரணங்களோடு
பிரத்யேக ஈரத்தோடு. 

10 comments:

நிலாமகள் said...

வளையும் வானவில்லோடு
படிகளில் குதிக்கிற ஒரு மழை //
:-))

திருநாவுக்கரசு பழனிசாமி said...

இந்த மழைதான் வாழ்வின் ஒவ்வொரு கணங்களையும் துளிர்க்கச் செய்கிறது

vasan said...

குடையை காற்றுக்கு கொடுத்துவிட்டு
கும்மாள‌மிடுகிற‌தா குழ‌ந்தை?
அல்ல‌து,
குடையை ப‌றித்துக் கொண்டு
குழ‌ந்தையை ந‌னைத்து திளைக்கிற‌தா காற்று?
ஓவிய‌த் தேர்வு வார்த்தைக‌ளோடு ஒன்றிவிட்ட‌து.
வாழ்த்துக்க‌ள் மிருணா.

சு.சிவக்குமார். said...

வெப்பமிருந்த நாளின் முடிவில் வரும் மழையைப்போலவேயிருக்கிறது இக்கவிதையும்..எளிமையாகவுமிருந்தது..

கூழாங் கற்கள் said...

உங்கள் தளத்தை எங்களது தமிழ் வண்ணம் திரட்டியில் இணையுங்கள்.

கூழாங் கற்கள் said...

உங்கள் தளத்தை எங்களது தமிழ் வண்ணம் திரட்டியில் இணையுத்துள்ளேன்.

மிருணா said...

# நானும் :) நிலாமகள்.
# ஆமாம் தோழர்.திருநாவுக்கரசு.
# நன்றி திரு.வாசன்.உங்களது இரண்டாவது கேள்வி ஒரு ஜென் கவிதை போல இருக்கிறது. உங்கள் கேள்வி ஒரு அறிவினா என்பதால் பதில் தேவை இல்லை இல்லையா?
# வாழ்வின் வெப்பம் மிகுந்த நாளொன்றின் மழைதான் திரு.சிவகுமார். நன்றி.
# நன்றி கூழாங்கற்கள். உங்கள் முயற்சிக்கு வாழ்த்துக்கள்.

கீதா said...

ஒரு மழைக்கால மாலையில் படித்தேன். மனதோரம் வந்து அமர்ந்துகொண்டு, மழையில் நனைந்த ஒரு நாய்க்குட்டியைப்போலே உடல் சிலிர்த்துப் பரவசமூட்டுகிறது உங்கள் கவிதை.

மணிமேகலா said...

அருமை!

பெண் வாழ்வின் யதார்த்தம் அப்படியே கவிதையில்.

மிருணா said...

# சந்தோஷம் கீதா.நன்றி.
# ஒரு நுட்ப இழையை உணர்ந்து பகிர்ந்ததற்கு நன்றி திரு.மணிமேகலா