Monday, 15 August 2011

மழை இரவு


அடித்துப் பெய்கிற மழையில்
வளைகின்றது  தாவரம்
குனிகின்றன பெருமரக் கிளைகள்
ஒண்டிக் கொள்கின்றன பறவைகள்
அணைந்து போகின்றன விளக்குகள்
கம்பிகளுக்குப் பின் ஒளிகிறது நிலா
மேல்நோக்கித் திரும்புகிறது குடை
நடுக்கமுறுகிறது உடல்
பயத்தில் குளிர்ந்து விடுகிறது காற்றும்
ஒரு மின்னலில் ஒளிர்கின்றது
ஜொலிக்கும் புன்னகையோடு
இக்கரிய இரவு  மட்டும்.

11 comments:

நிரூபன் said...

மழைக்கால இரவொன்றின், இருள் சூழந்த பொழுதில் வெளித் தெரியும் ஒளிவர்ணத்தைப் புன்னகைக்கு உவமித்து எழுதியிருக்கிறீங்க
ரசித்தேன்.

Ramani said...

அருமை அருமை
ஒரு மழை இரவு மனதிற்குள்
நிழற்படமாய் வந்து குளிவித்துப் போனது
அருமையான படைப்பு
தொடர வாழ்த்துக்கள்

நிலாமகள் said...

'பயத்தில்' குளிர்ந்து விடுகிறது காற்று//
:-)

மின்ன‌லின் ஜொலிக்கும் புன்ன‌கை க‌விதை வ‌ழி எங்க‌ளுக்கும்... இர‌சித்து மாளாத‌ ம‌ழையிர‌வுக் காட்சிக‌ள்!!

கீதா said...

//ஒரு மின்னலில் ஒளிர்கின்றது
ஜொலிக்கும் புன்னகையோடு
இக்கரிய இரவு மட்டும்//

அந்த நொடியும் தவறவிடப்படாமல் அழகிய கவிக்கண்களால் படம்பிடிக்கப்பட்டு அற்புதக்கவிதையானது. பிரமாத வர்ணனை.

புலவர் சா இராமாநுசம் said...

வரிமின்னல் கண்டேன்
வாழ்கயென விண்டேன்

புலவர் சா இராமாநுசம்

rajasundararajan said...

பொல்லதுகளுக்கு இடையிலும் நல்லதைக் காண்கிற இக் கவிதைக் கருத்தினை மெச்சுகிறேன்.

//ஒரு மின்னலில்... // இதை ஒரு தனிப் பத்தி எனப் பிரித்திருக்கலாம். நிறுத்தக்குறிகள் பயன்படுத்தப் படாத கவிதை வரிகளை (பிரம்மராஜன் வழி) முன்னும் பின்னும் சேர்த்துப் பொருள் கொள்கிற வழக்கமும் இருக்கிறது. அதாவது //காற்றும் ஒரு மின்னலில் ஒளிர்கின்றது// என்றும். அதற்கும் இடம் இருக்கத்தான் எழுதியிருக்கிறீர்களா?

மிருணா said...

நன்றி திரு நிரூபன், திரு ரமணி, திரு.நிலாமகள், திரு.கீதா, புலவர் திரு.ராமாநுசம்.
நன்றி திரு.ராஜ சுந்தர ராஜன். நீங்கள் கூறியுள்ள பொருளில் எழுதவில்லை. ஆனால் வாசிப்பிற்கு சுதந்திர சிறகுகள் இருக்கிறதல்லவா? உங்கள் வாசிப்பு நன்றாக இருக்கிறது.

Vel Kannan said...

நேற்றிரவு இங்கு (சென்னை) நல்ல மழை
இந்த கவிதை நான் அசை போட்டுகொண்டிருந்தேன்

மிருணா said...

பகிர்வுக்கு நன்றி திரு.வேல்கண்ணன்.

பாற்கடல் சக்தி said...

மழையெனப் பொழிகிறது மழை

மிருணா said...

நன்றி சக்தி.