Friday, 25 November 2011

இதயத்-துள்ளும்



நம் இப்பயணத்தில்
மென் மணத்தொடு புன்னகைக்கின்றன
செவ்வரியோடிய வெண் முல்லைப் பூக்கள்
மழையின் இசையோடு குளிர் ததும்புகிறது
மெல்ல உதிர்கின்றன
வாதாமின் செம்பழுப்பு இலைகள்
மயிலிறகின் கருநீலப் பசும் பட்டு விழி
ஒரு முறை இமைக்கிறது மனம் நிறைத்து
ரோஜா  இதழ்களின் குளிர்வண்ணம்
இங்கும் அங்கும் பொட்டுக்களாய் சிதற 
வண்ணத்துப்பூச்சிகளின் சிறு வட்ட சிறகு நேர்த்தி
இருளெங்கும்  பறந்து திரிகிறது
கனவுகளின் கண்களில் புன்னகை மிளிர
செல்கிறோம் மெல்ல
எங்கே பிரயாணிக்கிறோமென்று
அவ்வளவு நிச்சயமாய்த் தெரியவில்லை
பொழிகிறது மழை 
நம் இதயத்துள்ளும்.  

2 comments:

நிலாமகள் said...

மயிலிறகின் கருநீலப் பசும் பட்டு விழி
ஒரு முறை இமைக்கிறது மனம் நிறைத்து//

இப்ப‌டியான‌ ப‌ய‌ண‌ங்க‌ள் தானே வாழ்ந்து பார்க்கும் ஆவ‌ல் நிறைக்கின்ற‌ன‌!வாழ்த‌லின் வ‌லிமிகு துய‌ர‌னைத்தையும் ம‌யிலிற‌கு கொண்டு வ‌ருடுத‌ல் போல‌ல்லவா இப்ப‌டியான‌ இய‌ற்கையின் இறைக்கொடை!ந‌ன்றாக‌வே இருக்கிற‌து மிருணா உங்க‌ளின் நுட்ப‌மான‌ சிலாகிப்புக‌ள்!

மிருணா said...

நன்றி தோழி.