Saturday, 7 January 2012

எழுத்து?

  

     அம்மாவின் மிக மோசமான உடல்நிலை, கணினிப் பழுது, பண்ணிக் கொள்ளவே போவதில்லை என்று நினைத்து பின் ஒரு மாயம் போல, இருபது நாட்களுக்குள் விரைவாக , ஆனால் கூடிய மட்டும் தன்னுணர்வோடு, செய்து  கொண்ட  திருமணம்  என நிறைய விஷயங்களைத் தாண்டி இன்று மீண்டும் எழுத்துக்கு.

     எழுதவில்லை என்பது ஏக்கமாகவே இருந்தது. என்றாலும் ஏன் எழுதவேண்டும் என்பதற்கு என்னிடம் என்ன பதில் இருக்கிறது? ஒரு அலை போல சப்தமில்லாமல் கரைக்கு அருகில் வந்து பின் ஒரு பாய்ச்சலோசை எழுப்பி, எழும்பி பின் நுரைப்பூக்களால் பட்டுமணலை அலங்கரித்து ஓசையற்றுத் திரும்பும் அக ஆழியின் பாய்ச்சல்களா எழுத்து? முழுமையுறாத மனித ஏக்கங்களே கடலில்  பேரோசை எழுப்பும் அலைகளென முட்டத்தின்  - அதியழகு முரட்டுக் கடலைப் பார்த்தபோது தோன்றியது... போலவே எழுத்துமா?


      நாசரின் அரிதாரம் படத்தில் கூத்தில் சேர்த்துவிடச் சொல்லி கெஞ்சும் ஒரு கலையார்வம் மிகுந்த கிராமத்து மனிதனின்  //காசுக்கா பேருக்கா ஆசை நான் பட்டது, வேற ஏதும் சொல்லத் தெரியலயே/ எனத் தவிக்கும் மனித தாபம் - பின் எதென்பாற் பட்டது? தோழி ஒருத்தி சாப்பிட்டபின் தட்டில் அழகாக சித்திரங்கள் வரைவாள். சோப்பு நுரையால் அவள் வரைவதும் உண்டு. இன்னும் மணலில், உருகி வழியும் மெழுகில், மேகத்தில், நீரில், உப்பில், தூசியில், கார்க் கண்ணாடியில் ஏன் அஸ்திக் கலசத்திலும் என  எத்தனை வளைவுகள், நெளிவுகள், வடிவங்கள், வண்ணங்கள்? அவை எண்ணத்திலும் வந்து எழுத்தாக வனையப் படுகிறவோ?

     சாகாவரம் வேண்டுமென எழுதுகிறோமா? ''அவரவர் எச்சத்தாற் காணப்படும்'' என்றா? அல்லது இருத்தல் உணர்வைத் தூண்டும் ஆசையின் அகங்காரம் வளைத்துக்  கொண்டே போகும் முடிவற்ற அலங்காரத்  தோரணங்களா எழுத்து? தொப்புள் கொடி போல வாழ்வைச்  சுற்றியுள்ள  முடிவற்ற சிக்கல்களின் ஊடே நாம் விடும் சிறு மூச்சா இந்த எழுத்து? அல்லது கண்ணுக்குத் தெரியாத ஆனால் இருக்கும் என்றென்னும் சக மனித  கரங்களின் பரிவை யாசிப்பதா இந்த எழுத்து?

    ''Writing maketh an exact man" என Bacon சொல்வது எதனால்? எனில் எழுதி எழுதி நம்மின் தேவையற்ற பகுதிகளை   செதுக்கிப் புறம் தள்ளி விடுகிறோமா அல்லது முழுமையுறுவதற்கான திரட்சியை எழுத்து நம் அகத்துள் வளர்க்கிறதா?

     நான் ஏன் எழுத வேண்டும்? என்னிடம் பதில் இல்லை. ஆனால் கேள்விகள் இருக்கின்றன  அந்த முட்டம் கடற்கரையின் தீராப் பேரலைகள் போல.