Saturday, 5 April 2014

தாழ்ந்தபடி



வெயிற்  பொழுதில்
தன்னை மேலும் 
பளபளப்பாக்கிக் கொள்கிறது
பசிய இலை நுனியில்
ஒரு சிவப்பு வண்டு.
ஓயாமல்
மோதிப் பிரிந்து  பறக்கும்
இரு இளம் பட்டாம்பூச்சிகள்
மஞ்சள் பொட்டுகளை 
பகல்  எங்கும் வைத்தபடி.
ஒளி மினுங்கும்
பளிங்கு நீர்க் குமிழ்களில் 
தாமரை இலை எங்கும்
பகடை விளையாடும்  காற்று
இணைக்கவும் செய்கிறது  இறுதியில்.
புகைப்பட சட்டங்களை
வெளியெங்கும் பொருத்திக் கொண்டிருக்கும்
வெயில் மட்டும்
கவனித்துக் கொண்டு  இருக்கிறது 
வேண்டுதல்கள் ஊசலாடும்
கோவில் மரக்கிளைகள்
தாழ்ந்தபடியே  இருப்பதை.


6 comments:

சிவபாரதி said...

கவிதை அருமை . வாழ்த்துக்கள்

திண்டுக்கல் தனபாலன் said...

அருமை...

வாழ்த்துக்கள்...

திருநாவுக்கரசு பழனிசாமி said...

தொடர்ந்து எழுதவும் :-)

மிருணா said...


# நன்றி பாரதி.
# நன்றி திரு.தனபாலன்.
# திருநாவுக்கரசு பழனிச்சாமி கருத்திற்கு
நன்றி.
நீங்களும் தொடர்ந்து எழுதவும்:)

Ramki... said...

Nice...

மிருணா said...

Thank u Ramki.