Sunday, 16 November 2014

களிச் சிற்றலை


பின்னலிடுகிறாள்  அம்மா
குழம்பின் வாசனையைக்  கணித்தபடி
கொடியில் காயும் சீருடைகளை யோசித்தபடி
தலையை ஆட்டாதே என்று  சிறு அதட்டலோடு.
அம்மாவின் தொடலில் ஆதி பந்தம் உயிர்ப்புற
மகுடியின் நாதமென அமைதியுறுகிறாள் மகள்.
அவளது கைவண்ணத்தில் பின்னப்படுகின்றன 
வழுவழுவென்ற பளபளக்கும் இரு நாகங்கள்
சிவப்பு வண்ண பூக்களை ரிப்பனில் சீரமைக்கையில்
சிற்பியின் கவனம் அவளது விரல்களிலும் விழிகளிலும்
மீண்டுமொரு முறை  பின்னலை நேர்த்தியாகி
மகளது தோள்களில்  தட்டுகிறாள் செல்லமாக
ஏனடிக்கிறாய் எனச் சிணுங்கும் மகளிடம்
'அடிக்கணும் போலருக்கு'  என்கிறாள் புன்னகையோடு
அவளது புன்னகை காற்றில் இடம்பெயர்ந்து
மகளின் முன் ஒரு மனோகர  நறுமணமாகிறது
திக்குமுக்காடும் உணர்வை  சமாளித்தபடி அவள்
அனிச்சையாய்க்  கண்ணாடி எடுத்து முகம் பார்க்கிறாள்
மகளின் முகத்திற்குப்  பின் நெருக்கமாய்  அம்மாவின் முகம்
கூர்ந்து கவனிக்கையில் புலப்படுகிறது
அம்மாவின் முகத்துக்குப் பின்
அம்மாவின் அம்மாவின் அம்மாக்களின் முகம்
சில சாயல்களில் அப்பாக்களின் முகமும் - அங்கே
கனிந்து எழும்புகிறது வாழ்வின் களிச் சிற்றலை.