Monday, 27 July 2015

சிறிய அன்பு

மழை வந்திருக்கிறது
துணி மடித்து முடிக்க வேண்டும் 
மழை வந்திருக்கிறது
வீடு கூட்டிக் கொண்டிருக்கிறேன்
மழை வந்திருக்கிறது
களைப்பாக இருக்கிறது
மழை வந்திருக்கிறது
உள்ளுக்கும் வெளிக்கும்
தூரம் வெறும் பத்தடிகள்
தானா...
மழை போய்விடக் கூடும்
எந்த நேரமும் 
வேண்டுவதெல்லாம் ஒரு முனைப்பு
ஓடிச் செல்லும் கால்கள்
என்றாலும் பேசாமலிருக்கிறேன்

ஆம் மழை போகட்டும்
தெருவெல்லாம் நடந்து முடிந்து
மீண்டும் ஒரு முறை திரும்பி வந்து
வந்தேன் வந்தேன் என
ஈரக் கால்களால் மண்ணெங்கும் தடமிட்டுப் போகட்டும் 
இலைச் சொட்டுகளில் தெறிக்கிற இசையில்
தொந்தரவூட்டும் இதயத் துடிப்பைப் பதித்துப் போகட்டும்
மடக்கப்படும் குடைகளில் தெறிக்கிற திவலையாய்
மழை முடிந்த நிசப்தத்தின் குளிர்ந்த தொடுகையாய்
மரப்பட்டைகளின் அடர்ந்த ஈர வாசனையாய்
பாதமெங்கும் ஒட்டிக் கொள்ளும் செம்மண் வண்ணமாய்
அழிக் கம்பிகளின் பனிக்கட்டிச் சுவையாய்
கசிந்து பரவும் மழையின் ரகசியக் கடிதம்
இன்றின் கனம் சுமக்க அந்த சிறிய அன்பே போதும்.

4 comments:

திண்டுக்கல் தனபாலன் said...

ரசித்தேன்...

ரூபன் said...

வணக்கம்

இரசிக்கவைக்கும் வரிகள் பகிர்வுக்கு நன்றி

-நன்றி-
-அன்புடன்-
-ரூபன்-

நிலாமகள் said...

கவிதைவழி மழையின் குளுமை மனசெல்லாம்... பதிவுக்கான படம், நம்மையும் சிருகுருவியாக்கி!

மிருணா said...

நன்றி நிலா, திரு.ரூபன், திரு.தனபாலன்.