Saturday, 26 September 2015

*கீழடிக் குறிப்புகள்*






காலடி மணல் நழுவுதல் போல
நாட்கள் எண்ணப்படுகின்றன
நாம் அறியாமலேயே
அகழ்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஒரு புராதன நகரின் மேல் நிற்கிற
ஒவ்வொரு மனிதத் தனிமையிலும்
நிலையாமையின் எச்சங்கள் பெருநகையாடுகின்றன
சங்கு வளையல்கள், கொண்டை ஊசிகள்,
அரச, சாமான்ய மணிமாலைகள், சுடுமண் பாண்டங்கள்,
எழுத்து, சித்திரச் செங்கருப்பு ஓடுகள்,
கல் கட்டுமானங்கள், உறைகிணறுகள்,
கப்பல், கயல் ஓவியச் சிறு ஓடுகள்,
எலும்பு அம்புகள், முதுமக்கள் தாழிகள் என
நிலையாமைக் கோமாளி தன்னைக் காலக் கண்ணாடியில்
பழித்துக் காண்பித்துச் சிரிக்கும் சுவடுகள்.
என்னால் உறங்க இயலவில்லை
நான் இன்று கடக்கும் இந்த கோரிப்பாளையச் சாலையின் கீழ்
எத்தனை எலும்புக்கூட்டு மனிதர்கள் உறங்கக்கூடும்?
அவர்தம் கண்துயிலா ஆன்மாக்கள் -
அவற்றின் நிலைபெறா ஆசைகளின் சுடுமூச்சா
இந்தச் சாலையை வெப்பமூட்டுவது?
உடைந்த ஓடுகளின் புதிர் எழுத்துக்களில்
மறைந்திருக்கும் மனிதக் கேள்வி ஒன்று
காலப் பயணத்தை நீட்டித்துகொண்டே கேட்கிறது
நிலைத்தலின் இலக்கு இன்னும் எத்தனை தூரம்?

* கீழடி - அகழாய்வு மையம், சிவகங்கை

2 comments:

நிலாமகள் said...

நிலையாமைக் கோமாளி தன்னைக் காலக் கண்ணாடியில்
பழித்துக் காண்பித்து//

நிலைத்தலின் இலக்கு இன்னும் எத்தனை தூரம்?//

இருவரிகளுக்கிடையே ஊசல் ஆடுகிறது மனசு.

மிருணா said...

பகிர்வுக்கு நன்றி நிலா.